Kim jesteśmy?

Rodzima Wiara jest zarejestrowanym i legalnie działającym, z gruntu politeistycznym i rodzimym związkiem wyznaniowym w Polsce, od lat działającym także na szerokim polu międzynarodowym. Rodzima Wiara została założona by stać się zalążkiem...

Czytaj więcej...

Dlaczego istniejemy?

Bytowanie człowieka ma swój początek i koniec. Dlaczego tak jest? Po co żyjemy, skoro przemijamy? Czy Świat ma też początek i koniec? Po co to wszystko? Zastanawiają się mędrcy i zwykli ludzie. Te pytania zrodziły ongiś filozofię w naszym...

Czytaj więcej...

Jak dołączyć?

Prawdziwym Członkiem Rodzimej Wiary stajesz się nie przez deklaracje i dokumenty - tylko przez Wiarę i działanie! Ale jak formalnie dołączyć do Rodzimej Wiary? Jakie dokumenty wypełnić? Kto może dołączyć do Rodzimej Wiary? Tutaj znajdziecie odpowiedzi...

Czytaj więcej...

Na wyspie Rugii (Ranie, Rui) zanim od połowy XI w. kult Świętowita w Arkonie (patrz FiM nr 6/2001) urósł do wielkiego znaczenia, rozwijały się kulty innych, starszych bogów, później zaś funkcjonowały równolegle z arkońskim. Jak w całej Słowiańszczyźnie Zachodniej występowały one pod miejscowymi nazwami i posiadały lokalne ośrodki plemienne, czy grodowe. W końcu jednak - podobnie jak Włodzimierz Wielki w Kijowie (patrz FiM nr 5/2002) - książęta Rany postanowili zjednoczyć poszczególne kulty i umiejscowili je w siedzibie książęcej Gardźcu.  Możliwe też, że tutejszy kult miał wspomagać księcia w rywalizacji z władzą kapłanów arkońskich. Kronika odróżnia kult "prywatnych bogów" w Gardźcu od "publicznego" w Arkonie, Brückner jednak uważa, iż jest to zmyślenie autora.

Czytaj więcej...

4 lutego 2010 roku, w Szczecinie odbyło się kolejne spotkanie członków Rodzimej Wiary. Podjęto tematy rozpoczęte na wcześniejszym spotkaniu. Tym razem podjęto decyzje posiadające zakres regionalny. Ustalono źródła finansowania oraz sprawy składek.Bardzo ważnym tematem była sprawa formalizacji członkostwa w Rodzimej Wierze oraz wspierania tworzenia się miejscowych gniazd oraz wzmacnianie struktur okręgów i oddziałów. Wkrótce na łamach naszego portalu ukaże się szczegółowy artykuł dotyczący oficjalnego wstąpienia do Rodzimej Wiary oraz procedur tworzenia struktur okręgowych.

Czytaj więcej...

Nestor w Kronice lat minionych zapisał panowanie księcia kijowskiego Włodzimierza, który " postawił bałwany (posągi) na wzgórzu (...) i Peruna (...) i Simargła... ". Inne jednak odpisy tego samego tekstu donoszą o posągach " ...i Siema, Rgła... ". Kolejny tekst staroruski Słowo pewnego Chrystolubca podaje natomiast, iż " nie mogąc cierpieć chrześcijan dwojewiernych i wierzą w Peruna, i w Chorsa, i w Sima, i Rgła (Rogła) ". Powstało więc pytanie, czy mamy do czynienia z dwoma bogami - Siemem i Rgłem - czy z jednym - Siemargłem. Zwolennicy istnienia Siemargła podnosili, iż pojawienie się dwóch osobnych bogów jest efektem pomyłki skryby przepisującego tekst, tym bardziej, że pomiędzy tymi nowo utworzonymi imionami zbrakło spójnika. Zostało to jednak obalone, gdyż występuje wyraźnie pomiędzy Simem i Rgłem samogłoska "a" spełniająca niegdyś rolę spójnika "i".

Czytaj więcej...

Strzybóg wymieniony został wśród bogów, którym Włodzimierz Wielki wystawił w Kijowie posągi, czyniąc z nich kult państwowy. "Słowo o wyprawie Igora" zaś pisze: " być gromu wielkiemu, iść deszczu strzałami od Donu (...), o ziemio ruska, jużeś zaszła za szełomień; oto wiatry Striboże wnucy, wieją z morza strzałami na chrobre pułki Igorowe" . Na tej podstawie wysnuto wniosek, iż Strzybóg jest bogiem wiatru, być może mieszkającym w morzu. Tym bardziej, że w litewskim strt - styreti oznacza "sztywnieć", "słupieć", miałby więc Strzybóg być bogiem lodowym, mroźnym. Ale czyż i dziś nie mówimy, iż sztywniejemy z zimna, że wiatr nas przewiał do szpiku kości, powodując zesztywnienie? Trzeba ponadto zwrócić uwagę, iż pomyślne wiatry nazywano "stryjami" co posiada wielkie podobieństwo rdzenia. Niektórzy badacze zwracali uwagę na możliwe pochodzenie owego imienia z praindoeuropejskiego "ster-" oznaczającego rozdawanie, rozszerzanie, sianie, co czyniło by ze Strzyboga kolejnego boga-dawcę. Wówczas na pułki Igora rozsiewane byłyby swoiste dary - strzały niesione wiatrem.

Czytaj więcej...

Dla Słowian, podobnie jak dla wielu innych dawnych ludów, oczywistym było uzależnienie trwania biologicznego życia ziemskiego od istnienia i działalności Słońca, którego "wędrówka" wyznaczała cykle przyrody i związanej z nią gospodarki ludzkiej. W związku z tym zajmowało ono najistotniejsze miejsce w modelu świata a zatem i w mitologii i religii, która zawsze odzwierciedla światopogląd społeczeństwa. Słońce traktowane było jako wielki, niebiański ogień, zaś jego twórca uważany był za najważniejszego z Bogów, a być może Słońce utożsamiano nawet z samym Bogiem. Byłoby to zresztą zgodne z przekonaniem, iż to właśnie ono jest prapoczątkiem wszelkiego życia. Pisząc jednak o Słońcu - ogniu niebieskim - nie sposób czynić to w oderwaniu od ognia ziemskiego i związanego z nim Swarożyca, zwłaszcza, że mitologia Słowian, a tym bardziej nasz stan wiedzy o niej, ściśle zjawiska te łączą.

Czytaj więcej...

W województwie śląskim, w Czeladzi powstaje słowiański pomnik na terenach gdzie niegdyś była kopalnia. Na dzień dzisiejszy rzeźba została wykonana z kamienia wapiennego i już stoi na skarpie w parku "Alfred". Rzeźba przedstawia Świętowita, mierzy około dwóch i pół metra i jest wzorowana na posągu ze Zbrucza. Dzieło ma zostać ukończone do końca czerwca tego roku. Pomnik w całości został sfinansowany z budżetu miasta a pomysłodawcami są  młodzi ludzie zafascynowani słowiańskimi wierzeniami. Miasto uznało iż będzie to wspaniała atrakcja turystyczna i przystąpiono do realizacji.Warto dodać, że rzeźba jest kawałkiem większej całości, której uwieńczeniem będzie gród wzorowany na tych które od dawna istnieją na Wolinie i w Biskupinie.

Czytaj więcej...

Logowanie

Najbliższe święto

Kupała 23.06.2017 20:00 57 Dni Opis obrzędu

Ostatnio na forum

1996-2017 Rodzima Wiara
ontwerp en implementering: α CMa Σείριος