Odwieczny Świat niezmiernych gwiazd
Ogarnia nas ze wszystkich stron
On dawno żył, azali było nas
I będzie, gdy nas nie stanie znów
Bo wieczność jest bez miar i kresów

Gdzie rzeki, które by nie kluczyły
A nie zginęły, gdy sięgną mórz?
Gdzie góry, które by nie zachiały
A nie zapadły, gdy przyjdzie czas?
Bo wszystko płynie i zmienia się

Lecz Słońce dalej jedno płonie
I darzy życiem Ziemię wciąż
Do kiedy będzie owo Ona brać?
Do tedy, gdy Ono będzie żyć
To dla nas, jakby zawsze być

Mocarny Boże, Swaroże nasz
Gorejesz w dalekiej czerni
Praogień z kosmicznej głębi
Panujesz pośród planet
Jasnego Nieba Panie

Logowanie

Najbliższe święto

Kupała 23.06.2017 20:00 90 Dni Opis obrzędu

Ostatnio na forum

1996-2017 Rodzima Wiara
ontwerp en implementering: α CMa Σείριος