Przybyliśmy dziś tu - w ten wilgotny, ponury dzień jesienny, gdy Natura zamiera, a Człowiek skłania się ku zadumie - całą Zadrugą naszą, by oddać cześć Ojcom i Dziadom naszym. Tego wieczoru dziadować będziemy, by przodki wiedziały, że pamięć o nich żywa jest u nas, a i by światu pominąć o dziełach tych co przeminęli. Czcimy pamięć Ojców, co odeszli poza stos pośmiertny, bo to pamięć nasza i ich dzieła utrzymują ich żywych na wieczność. Żywych w krwi i genach naszych, żywych w pamięci, żywych w sercach i umysłach naszych, żywych w dziełach ich życia.

Żerca I: Utwórzcie krąg, silną Zadrugę, by nikt żywy nie miał doń z zewnątrz dostępu, ni żadna siła nie rozerwała go od środka.

Żerca okrążą krąg czyniąc hałas po czym czterej żercy zamykają krąg. Żercy odwracają się ku zachodowi.

Żerca I: Welesie, Pomorski Trzygłowie! Pilnujący Nawii, pozwólże Welom, Nawiom odwiedzić świat żywych, by ogrzać się mogli, posilić i obmyć.

Wlewa się miód w ognisko.

Żerca I: Ojce! Któreście legli w bojach broniąc honoru i posiadania Sławii, prosimy Was na ucztę!

Żerca II: Ojce! któreście saniami zaprzęgniętymi w woły wywiezieni, prosimy Was na ucztę!

Żerca III: Ojce! któreście spoczęli na rozstajnych drogach dla Waszego ukojenia, prosimy Was na ucztę!

Żerca IV: Ojce! Któreście ku zachodowi, za wielką rzekę na krańcu świata, przez most z ciasta, ku Nawii odeszli, prosimy Was na ucztę!

Żercy odwracają się na powrót do ognia.

Żerca I: Palimy gromadki, by wskazać Wam drogę ku światu i stopy Wam ogrzać.

Zapalane są znicze.

Żerca II: Dla Was te mosty z ciasta, byście mogli rzekę przejść i Nawię opuścić.

Pokazywane jest ciasto w kształcie mostu.

Żerca III: Sypiemy popiół, byście ostawili ślady stóp Waszych.

Rozsypywany jest wkoło popiół.

Żerca IV: Łaźnie Wam czynimy dla obmycia i ręczniki czyste kładziemy!

Do misy nalewa się wody, a obok kładzie czysty ręcznik lniany.

Żerca I: Stawiamy wam jadło i napitek, abyście wspólnie z nami do uczty zasiedli.

Na rozłożonym czystym, białym obrusie, rozkłada się naczynia ze strawą i kładzie "osobne" łyżki.

Żerca I: Weźcie wszyscy żywi udział w wieczerzy ze zmarłymi! Pomnijcie dzieła waszych przodków i przywołajcie ich imiona.

Krąży kołacz i miód.

Żerca I: Nawie, Wele, Ojce, Dziady! Pamięć o Was żywa, mosty i proswiety i bdielniki poczyniliśmy, nie krzywdźcie więc nas, a opieką otoczcie, pomóżcie w życiu, gospodarstwie, w boju na lądzie i morzu! Żywi! Pomnijcie, że armia umarłych stoi za nami i patrzy w oczy nieprzyjaciołom naszym, ale patrzy też na nas, czyśmy godnie ich zastąpili i uczynki nasze dla Sławii ocenia.

Żerca I: Dziady przemówcie! My rzucim losy, by uwidzieć czy pomyślność przyniesie nam Wasza opieka, czy mścić się będziecie.

Żercy smarują ręce popiołem i kreślą na policzkach znaki, odsuwają wycinek darni i rzucają losy (drewienka pomalowane z jednej strony na czarno, z drugiej na biało) mamrocząc:

Dajcie nam wiedzę, dajcie nam mądrość, ukażcie nam przyszłość.

Ogłaszają wynik wróżby.

Żerca I: Krąg Zadrugi przetrwał, rozepnie się, lecz niech nie rozpadnie i trwa po wsze czasy.

Żercy otwierają krąg.

Żerca I: Dla uciechy Weli urządzamy igrzyska i tryznę!

Żercy symbolicznie urządzają zapasy.


Żerca I: Wam przodki dzięki składamy za wizytę, lecz odejdźcie już do Nawii i nie zazdrośćcie nam życia, bo i nam ono przeminie, lecz wszyscy żyć będziemy na wieki w Naturze, potomkach i dziełach naszych.

Żercy zjadają most z ciasta.

Żerca I: Zacznijmy pir, ucztę ku czci przodków. Sława Wam!!!

Logowanie

Najbliższe święto

Szczodre Gody 21.12.2016 20:00 Dni Opis obrzędu

Ostatnio na forum

1996-2017 Rodzima Wiara
ontwerp en implementering: α CMa Σείριος