logo rwI. Uczestnicy Wiecu

Dziewiąty Rodowy Wiec Słowian odbył się w dniach 16-18 sierpnia 2012 roku na świętej górze Ślęży nad miasteczkiem Sobótka koło Wrocławia. W Wiecu uczestniczyli przedstawiciele następujących krajów i związków:

Polska - wyznanie Rodzima Wiara, z Oddziałami Pomorze, Mazowsze i Śląsk; rodzimowiercza gromada Watra z Wrocławia; polityczne stronnictwo Związek Słowiański; patriotyczne stowarzyszenie Niklot.
Ukraina - Religijny ośrodek Zjednoczenie Rodzimowierców Ukrainy; w tym - Kijowska gromada Prawosławja, Boryspolska gromada Polanie, Tarnopolska gromada Swarha; redakcje czasopisma Swaroh i gazety Za rodzimą wiarę; wydawnictwo Mandrywieć z Tarnopola.
Rosja - Związek Wenedów - gromada imienia Światosława Chrobrego, Sankt-Peterburg; redakcje gazety Jar i czasopisma Wołch.
Bułgaria - Towarzystwo Duło, Ruse i Sofia.

Z różnych powodów nie mogli osobiście uczestniczyć przedstawiciele Serbii - Informacyjny Ośrodek Swewład i Słowenii - gromada starowierów Świtowid. Ci Słowianie przekazali życzenia Wiecowi i przysłali do omówienia na Wiecu propozycje odnośnie polepszenia jakości obcowania duchowej warstwy Słowian - wołchów i żerców.

Jako goście uczestniczyli: łotewska gromada Swaha z Rygi; norweska organizacja Vigrid, a też uczeni, badacze słowiańskiego rodzimowierstwa.

Wiec powitali i swoje poparcie wyrazili oraz wiadomości o sobie przysłały Zjednoczenie Chorwackich Rodzimowierców Perunowa Świątynia oraz Zjednoczenie Rodzimowierców Bośni i Hercegowiny Swaroży Krąg.

W Wiecu uczestniczyło 29 osób, w tym 24 delegatów i 5 gości. Wiec koordynował Staszko z Wrocławia Potrebowski, Naczelnik Rodzimej Wiary.

W przeddzień Wiecu, 16 sierpnia przeprowadzono w schronisku Pod Wieżycą w Sobótce naukowo-praktyczną konferencję Naglące problemy rodzimowierstwa i Słowiańszczyzny. Konferencję prowadził Mieczysław Cenin z Wrocławia.

II. Cel Dziewiątego Rodowego Wiecu Słowian

1. Nawiązanie, poszerzenie i wzmocnienie związków między rodzimowierczymi gromadami słowiańskich krajów, współpracy z naukowcami, współwyznawcami i stronnikami.

2. Wymiana doświadczeń z rozwoju rodzimej wiary w słowiańskich krajach oraz informacji o stanie rodzimowierczego ruchu w minionym roku.

3. Ocenić RWS jako formę współpracy rodzimowierców i określić konieczne zmiany podyktowane dziejami rozwoju rodzimowierczych ruchów w słowiańskich krajach.

4. Wzmocnić dotychczasowe i zaproponować nowe formy obcowania rodzimowierców w obrębie RWS. W nowych warunkach mają one wzbogacający naukowy charakter i wspomagają wcielanie w życie Strategicznego Programu Rozwoju Słowiańskiej Rodzimej Wiary oraz dokumentów przyjętych na poprzednich Wiecach.

5. Przyjąć nową redakcję Statutu Rodowego Wiecu Słowian z dodatkami i uściśleniami.

6. Porozumieć się co do formy, miejsca i czasu przeprowadzenia następnego RWS oraz obrać koordynatora na następny roczny krąg.

7. Zaproponować temat następnego RWS - Moralne zasady Rodzimego Wiecu Słowian.

III Rodzimy Wiec Słowian stwierdza

1. Wspólne bogate dziedzictwo Słowian jest najlepszą podstawą i rękojmią dla współpracy i przyjaźni między wszystkimi słowiańskimi narodami. Rodzima wiara jest potwierdzeniem istnienia religijnej i światopoglądowej alternatywy wobec tzw. światowych religii. Ta wiara może dla wielu współczesnych Słowian stać się duchowym wyborem.

Rodzimy Wiec Słowian stwierdza, że odrodzenie etnicznej religii dokonuje się już we wszystkich słowiańskich krajach. O tym trzeba pamiętać. Odradzanie się rodzimej wiary wśród Słowian odbywa się nie jednakowo i różnymi drogami.

W Polsce i Ukrainie opiera się ono na odnowie zapoczątkowanej przez słowiańskich filozofów W. Szajana i J. Stachniuka w 30. latach XX wieku, a w Rosji na filozofii W. Bezwierchnego w 80. latach XX stulecia. U południowo-zachodnich Słowian Czechów, Słowaków, Chorwatów, Bośniaków, Bułgarów, Serbów, a też w pewnych rejonach Rosji powstały na przełomie wieków XX i XXI żywiołowe ruchy odnowy. Te ruchy są inicjowane przez nowych przywódców z kręgów przeważnie młodzieżowej neopogańskiej subkultury. One stają się obecnie popularne, żeby nie powiedzieć modne.

Nie we wszystkich krajach ma rodzima wiara oficjalny status, t.j. została przez państwo uznana jako religia. Przez to, a też przez uprzedzenia urzędów, środków masowej (dez)informacji oraz związanych z państwem kościołów, związki między rodzimowiercami tradycjonalistami opierajacymi się na naukowej metodologii odrodzenia rodzimej wiary a współczesnymi młodzieżowymi neopogańskimi grupami nie nabrały należytej postaci.

2. Odrodzenie rodzimej wiary jest dosyć złożonym i delikatnym zadaniem, które nie tylko na wiedzy o filozoficznych i światopoglądowych podstawach dawnych Słowian opierać się powinno, ale i na głębokich systemowych osiągnięciach nauki, folklorystyki i etnografii, które młodemu pokoleniu nie są dostatecznie znane.

Naukowcy slawiści pozostają dotąd jeszcze dość daleko od praktycznego rozwiązywania zadań odrodzenia i wzmocnienia rodzimowierstwa. Natomiast fachowcy religioznawcy mogą w naszych konferencjach uczestniczyć tylko w celu badania rodzimowierskiego ruchu, a nie w celu współpracy i naukowo-konsultatywnej pomocy. Łączne odbycie konferencji i Wiecu wymaga zbliżonej tematyki, celów i zadań obu rodzimowierczych zgromadzeń. Dla organizatorów konferencji stanowi to szczególne utrudnienie i nie przynosi praktycznych rozwiązań zadań stojących przed rodzimą wiarą. Rozwiązywanie rodzimowierczych problemów spoczywa stąd na barkach naszych własnych naukowców rodzimowierców i żerców praktyków.

3. Wszystko wytwarza się w przeciągu długiego czasu i z pokolenia na pokolenie przekazuje się starannie to, co już osiągnięto. Natomiast egzystencjalny nihilizm, przekonanie, że życie jest bez sensu, konflikt między rodzicami a dziećmi, rujnują tradycje narodu. One giną nie mogąc wykorzystać osiągnięć pokoleń.

Na pewno młodzież, która ignoruje lub osiągnięć swoich poprzedników z pokolenia ojców nie ceni, nie jest w stanie odrodzić wiary przodków, tej wiary, którą minione pokolenia prapradziadów dawno utraciły. W następstwie tego powstają wśród młodzieżowych pogańskich subkultur ruchy, które na fantastycznych często wyobrażeniach o wierze przodków opierają się. Powstają ruchy o zawyżonej samoocenie i ambicjach poszczególnych działaczy, z nieodpowiednimi obrzędowymi i magicznymi praktykami, bądź ograniczają się one tylko do wirtualnych form i nie wczuwają się w otaczającą nas rzeczywistość.

Współczesny new age przystraja się dosyć często w szaty popularnego „pogaństwa”. Jak by go nie nazwać, nie będzie on w stanie zastąpić wiary naszych rodzimych przodków. Do tego trzeba podchodzić jak do choroby dziecięcego wieku. Świadomy człowiek dorastając kontynuuje poszukiwanie prawidłowej drogi i niezawodnie znajdzie ją.

4. Pilnym zadaniem Rodowego Wiecu Słowian pozostaje nadal wyszukiwanie i odnajdywanie współwyznawców i stronników wśród zachodnio- i południowo-zachodnich słowiańskich narodów. Włączenie ich do naszego rodowego kręgu będzie tylko możliwe przez wzrost autorytetu naszego Wiecu. My powinniśmy nie tylko dostarczać informacji o duchowych zasadach rodzimej wiary i naszym bogatym doświadczeniu, ale i moralnym autorytetem stać się, wzorem do naśladowania; dbać o wysoki pozytywny obraz naszej wspólnoty.

5. W ciągu dziewięciu lat swego istnienia wypracował praktycznie Rodzimy Wiec Słowian tradycję roboczego koła, która miłośnikom socjalnych piramid tak dokucza. RWS stworzył również cały szereg konstruktywnych dokumentów strategicznego charakteru odnośnie rozwoju rodzimej wiary i samozachowawczości Słowian jako wielkiej wspólnoty z własną samoistną duchową kulturą. Nasze osiągnięcia wykorzystują szeroko rodzimowiercze związki różnego kierunku, nawet te, które do nas nie należą, albo samych siebie uważają za alternatywę.

To świadczy o naszym intelektualnym wpływie na rodzimowierczy ruch w całości. To jest wyraźnie dostrzegalne w ich filozoficznych zapożyczeniach i w terminologii oraz w różnych dyskusjach na tematy dawno ustalone w nauce. Dla neofitów okazują się wtedy informacje jako nie znane lub niespodziewane.

6. Równocześnie z Wiecem wykrystalizowało się zdrowe jądro zdolnych do działania rodzimowierczych związków opierających się na tradycyjnych rodzimych zasadach i odpowiedzialnych za zachowanie źródłowych podstaw wiary. Mamy już czymś podzielić się z młodym pokoleniem.

Pilnym zadaniem Rodowego Wiecu Słowian jest wypracowanie takich form naszej pracy, które maksymalnie mogłyby zadowolić zaciekawienie słowiańskiej młodzieży wiarą przodków, ich duchowo światopoglądowymi zasadami i ich obrzędowo zwyczajowymi praktykami. Te formy pracy winny do tego celu wykorzystywać nowoczesną technikę, stale ulepszać proces nauczania i wychowywania rodzimowierczej młodzieży. To zadanie będą zdolni wykonać tylko kompetentni i odpowiedzialni przywódcy rodzimej wiary Słowian, a nie początkujący amatorzy.

7. Cel IX Rodzimego Wiecu Słowian został osiągnięty. Strategiczny cel pozostaje zawsze aktualny: zjednoczenie sił Słowian rodzimowierców ku odrodzeniu odwiecznej etnoreligijnej kultury i ochrona słowiańskiego nad-narodu.

IV. Z organizacyjnych spraw przyjęto

1. Nagłośnić dokumenty IX Rodowego Wiecu Słowian we własnych i innych nam dostępnych środkach masowej informacji: stronach http, biuletynach, gazetach, forach i zwiastunie Sława! w ojczystych językach wszystkich uczestników Wiecu.

2. Zbadać materiały naukowo-praktycznej konferencji Naglące problemy rodzimowierstwa i Słowiańszczyzny odbytej 16. sierpnia 2012 roku w Sobótce. Wedle możliwości opublikować ich zbiór lub poszczególne wypowiedzi.

3. Przyjąć nową redakcję Statutu RWS w dziale interpretacji proceduralnych kwestii.

4. Przywrócić Rodzimemu Wiecowi Słowian początkowy zamysł narady delegowanych słowiańskich wołchów, jak to z samego początku zamierzano i co odpowiada Statutowi Wiecu przyjętym na IV Rodowym Wiecu Słowian w Szczecinie w roku 2006. W ten sposób uzyska ta narada bardziej operacyjny charakter obcowania kierowników rodzimowierskiego ruchu dobrze zaznajomionych z początkowym stanem spraw, które od nas rzeczowych i sumiennych rozstrzygnięć wymagają. Dla szerokiego zaznajomienia z rodzimą wiarą wszystkich Słowian kontynuować różne formy współpracy wymagających dużych zachodów: organizowanie festiwali folklorystycznych, konferencji, artystycznych wystaw i innych przedsięwzięć.

5. Zgodnie ze złożonym wnioskiem wykluczyć ze składu Organizacyjnego Komitetu Rodowego Wiecu Słowian Pawła Tułajewa i z powodu jego odejścia Wołodymira Sacewicza. Wykaz członków Organizacyjnego Komitetu RWS ogłosić razem z Uchwałami Wiecu.

6. W celu podwyższenia rodzimowierczej praktyki, odnowienia duchowego społecznego stanu rodzimej wiary organizować coroczne spotkania Słowian Wołchów ze stale działającym seminarium w Użhorodzie. Tam urzeczywistnić nauczanie duchowej warstwy Słowian, korporacyjnej wiedzy i doświadczeń, utworzyć mistrzowskie klasy oraz inne naukowo wzbogacająco zamierzenia.

7. Dziesiąty Rodowy Wiec Słowian odbyć w lipcu 2013 roku na Ukrainie w Użhorodzie. Wszyscy uczestnicy Wiecu przygotują propozycje odnośnie symboliki Rodowego Wiecu Słowian, a także wypracują zalecenia odnośnie aksjologicznych i moralnych zasad rodzimowierstwa.

8. Koordynatorami Rodzimego Wiecu Słowian na następne roczne koło wyznaczyć dla wschodnich Słowian Halinę Łozko z Ukrainy, a dla południowych Słowian Matiasza Anżura ze Słowenii.

Głowy delegacji Dziewiątego Rodzimego Wiecu Słowian
Staszko Potrebowski - Polska
Hałyna Łozko - Ukraina
Wiktor Fedosow - Rosja
Anton Raczew -Bułgaria

Dnia 17 sierpnia 2012 roku, góra Ślęża

Dodatek

Wykaz członków Organizacyjnego Komitetu RWS:
Matjasz Anżur - Słowenia
Hałyna Łozko - Ukraina
Aleksandra Marynkowicz-Obrowski - Serbia
Staszko Potrebowski - Polska
Anton Raczew - Bułgaria
Aleksy Tyszczenko - Rosja

Zatwierdzono dnia 17 sierpnia 2012 roku, góra Ślęża

Logowanie

Najbliższe święto

Szczodry Wieczór 21.12.2019 20:00 103 Dni Szczodry Wieczór
1996-2020 Rodzima Wiara
ontwerp en implementering: α CMa Σείριος