Kliknij ikonę by wydrukować: Drukuj
Gdy noc blask słoneczny rozświetli
I wiatr nagły spłoszy z drzew ptactwo
Gdy głos gromki światu obwieści:
-Klęknijcie, gdyż rodzi się Światło!

Wznieście miecze, podnieście swe głowy!
Sidła myśli niech złowią nadzieję!
Mrok jesiennych wieczorów opadnie,
Jasność boska upiory rozwieje...

Złota wstęga na szarej przestrzeni
To posłanie od Bogów przychodzi...
Szepcze ciepło, wprost do twej duszy,
Ból i lęk serca twego łagodzi...

Choć niemożność na twarz Jego spojrzeć
Ustanawia on Ciemności końce...
Niech na usta twe wstąpi pieśń czysta:
-Sława Bogom, oto jest Słońce!

Chwała Bogom, oto jest Słońce...!