Oko Horusa – komiks, fabuła, najważniejsze informacje

„Oko Horusa” Rafała Spórny to pełnowymiarowy komiks science fiction, który łączy dramat epidemii, psychodeliczne wizje i eksperyment graficzny. Wydany przez Kurc w 2024 roku album nie prowadzi czytelnika jedną, linearną ścieżką. Zamiast wyraźnego protagonisty oferuje rozproszoną narrację, zmienne punkty widzenia oraz kontrast między hiperrealistycznym rysunkiem a abstrakcyjnymi planszami.

Czym jest komiks „Oko Horusa”?

Album jest kolejną pełnowymiarową publikacją Rafała Spórny, autora wcześniejszego „Alchenitu”. Oba tytuły łączy zainteresowanie eksperymentalną formą, ale „Oko Horusa” rozwija tę metodę na większą skalę. Komiks nie ogranicza się do jednego gatunku. Science fiction przenika się tu z dramatem, opowieścią o epidemii i psychodeliczną refleksją nad świadomością.

Już sam sposób prowadzenia historii sugeruje, że nie jest to lektura nastawiona na prostą intrygę i szybkie wyjaśnienie wszystkich zagadek. Spórna interesuje zarówno to, co dzieje się z bohaterami, jak i sposób, w jaki czytelnik odbiera rzeczywistość przedstawioną na planszach. Tytuł można więc odczytywać jako opowieść fabularną, ale także jako formalny eksperyment.

O czym opowiada „Oko Horusa”?

Akcja rozpoczyna się w niedalekiej przyszłości w Dallas. Ludzie umierają podczas snu, a ciała ofiar noszą niepokojące ślady. Ich oczy są zakrwawione, natomiast tęczówki i źrenice całkowicie zanikają. Tajemnicze zgony przypominają epidemię, lecz szybko okazuje się, że ich źródła nie da się wyjaśnić wyłącznie za pomocą medycyny.

W centrum wydarzeń pojawiają się między innymi lekarz William Richtings oraz Malcolm Masterson, właściciel firmy farmaceutycznej. Masterson twierdzi, że mieszkańcy Dallas są atakowani przez obcą cywilizację. Ten trop łączy się z badaniami nad wpływem środków psychoaktywnych na świadomość, psychodelicznymi podróżami i wizjami świetlistych istot. Komiks stawia przy tym pytania o granice między snem, halucynacją i rzeczywistością, nie podając od razu jednej interpretacji.

Narracja zmienia kierunek już po kilkunastu stronach. Początek przypomina dokumentalny zapis śledztwa lub relację z badań, później opowieść przechodzi w science fiction dotyczące podróży przez abstrakcyjne wymiary, a następnie wraca do dramatu epidemii. Te przejścia nie służą wyłącznie zaskoczeniu. Budują poczucie niepewności, które odpowiada tematyce komiksu.

„Oko Horusa” nie ma jednego, od początku jasno określonego bohatera. Czytelnik poznaje kilka postaci i dopiero z czasem orientuje się, czyja perspektywa okaże się najważniejsza. Rozbudowany wstęp, skrócone rozwinięcie i nietypowo rozłożony finał wzmacniają wrażenie, że album świadomie odchodzi od klasycznej konstrukcji. Dlatego oczekiwanie zwartej opowieści z jednym protagonistą może utrudnić odbiór.

Warstwa wizualna i charakter komiksu

Rafał Spórna zmienia nie tylko sposób opowiadania, lecz także wygląd kolejnych fragmentów. Większość albumu tworzą hiperrealistyczne, czarno-białe rysunki. Pojawiające się na nich kolorowe akcenty nie pełnią wyłącznie dekoracyjnej funkcji. Ich znaczenie odsłania się stopniowo, wraz z rozwojem historii.

Obok realistycznych kadrów pojawiają się abstrakcyjne byty, przestrzenie i wizje przygotowane z wykorzystaniem narzędzi cyfrowych. Plansze mogą wyglądać jak zapis działania umysłu wymykającego się zwykłej percepcji. Zmieniają się tempo, sposób kadrowania i osoby prowadzące narrację. Dzięki temu forma graficzna nie jest dodatkiem do fabuły, lecz jednym z jej sposobów komunikowania.

Komiks może szczególnie zainteresować czytelników, którzy szukają historii wymagającej interpretacji:

• Fani ambitnego science fiction znajdą tu pytania o świadomość, kontakt z obcą cywilizacją i naturę rzeczywistości.
• Osoby lubiące eksperymenty wizualne docenią przejścia między hiperrealizmem, czernią i bielą oraz abstrakcyjnym kolorem.
• Czytelnicy otwarci na nieliniowe narracje łatwiej zaakceptują brak jednego głównego bohatera i zmienną perspektywę.
• Odbiorcy zainteresowani twórczością Spórny mogą potraktować album jako rozwinięcie kierunku widocznego wcześniej w „Alchenicie”.

Nie jest to natomiast propozycja dla kogoś, kto oczekuje lekkiej, jednoznacznej historii z precyzyjnie wyjaśnionym zakończeniem. Eksperymentalność działa tu jako świadomy wybór artystyczny, ale wymaga od czytelnika skupienia i zgody na pewien poziom niedopowiedzeń. W tym sensie „Oko Horusa” przypomina ambitne, konceptualne science fiction bardziej niż konwencjonalny komiks przygodowy.

Dane techniczne wydania

Najważniejsze informacje o albumie przedstawiają się następująco: