Bogowie słowiańscy

Weles – jakie zwierzę jest z nim utożsamiane?

Napisał(a) 3 min czytania
Majestatyczny czarny byk o bursztynowych oczach w mrocznym, mistycznym lesie, symbolizujący bóstwo Welesa.

Najważniejszym zwierzęciem utożsamianym z Welesem jest bydło, przede wszystkim byk i krowa. Symbolizuje ono bogactwo, dostatek oraz związek między światem żywych a zaświatami. Z Welesem łączy się także węża, niedźwiedzia i wilka, choć są to skojarzenia drugorzędne.

Jakie zwierzęta są związane z Welesem?

Weles był słowiańskim bogiem zaświatów, magii, bogactwa i bydła. Opiekował się zwierzętami gospodarskimi, a zarazem miał władzę nad sferą związaną ze śmiercią i duszami zmarłych. Dlatego jego symbolika łączyła sprawy bardzo konkretne, takie jak dostatek gospodarstwa, z wyobrażeniami o Nawii, czyli krainie umarłych.

Najsilniej przypisywano mu bydło. Wąż wiązał go z podziemiem, tajemną wiedzą i magią, natomiast niedźwiedź oraz wilk podkreślały jego związek z dziką przyrodą, ochroną i światem poza ludzką osadą.

Symbolika zwierząt Welesa

Poniższe zestawienie pokazuje, jak poszczególne zwierzęta wiązano z domeną tego bóstwa:

Zwierzę Symbolika Obszar związany z Welesem
Bydło, byk, krowa bogactwo, dostatek, siła życia gospodarstwo i zaświaty
Wąż tajemnica, magia, odrodzenie Nawia i świat podziemny
Niedźwiedź siła, opieka, dzikość przyroda i ochrona
Wilk czujność, przewodnictwo, straż granica między światami

Bydło było dla społeczności rolniczych czymś więcej niż źródłem pożywienia. Dostarczało mleka, skór i siły roboczej, dlatego stanowiło rodzaj ruchomego bogactwa. Liczba posiadanych zwierząt wpływała na przetrwanie i status gospodarstwa. Związek bydła z Welesem wynikał więc z jego opieki nad dostatkiem, płodnością ziemi i powodzeniem hodowli.

Jednocześnie bydło mogło symbolicznie łączyć życie doczesne z pośmiertnym losem człowieka. Weles jako władca zaświatów i opiekun bydła skupiał w jednej postaci sferę materialnego dobrobytu oraz wyobrażenia o przejściu duszy do Nawii. Nie oznacza to jednak, że w każdym przekazie występował jako bóg przedstawiany dosłownie pod postacią byka. Bydło było przede wszystkim jego głównym atrybutem i znakiem sprawowanej opieki.

Wąż pasuje do tej symboliki przez swoje związki z ziemią, ukryciem i przemianą. W słowiańskich wyobrażeniach o Welesie podkreślał jego chtoniczny, czyli związany z podziemiem, charakter. Łączono go z magią, tajemną wiedzą i obszarem znajdującym się poza zwykłym światem ludzi.

Niedźwiedź i wilk nie mają tak jednoznacznego statusu jak bydło. W późniejszych interpretacjach symbolicznych wiąże się je z siłą, dziką przyrodą i ochroną. Wilk może pełnić rolę strażnika granicy, a niedźwiedź uosabiać moc opiekuńczą. Są to jednak skojarzenia pomocnicze, nie podstawowe atrybuty Welesa.

Rola Welesa w świecie Słowian

Weles zajmował miejsce po przeciwnej stronie kosmicznego porządku niż Perun, bóg niebios i piorunów. Ten kontrast podkreślał różnicę między sferą niebiańską a podziemną, między ładem widzialnego świata a tajemnicami ziemi, magii i śmierci. Nie chodziło przy tym o prosty podział na dobro i zło, lecz o dwa uzupełniające się obszary słowiańskiego obrazu świata.

Weles był więc opiekunem dobytku, natury i dusz zmarłych. Najtrafniejsza odpowiedź na pytanie „Weles – jakie zwierzę?” brzmi: bydło, zwłaszcza byk i krowa. Wąż, niedźwiedź i wilk rozwijają tę symbolikę, ale nie zastępują głównego związku bóstwa z hodowlą, bogactwem i zaświatami.

Czytaj dalej w tym dziale