Czym różni się karma od przeznaczenia?

W żywieniu zwierząt nie mówi się o „karmie od przeznaczenia”, lecz o przeznaczeniu karmy. Najważniejszy podział obejmuje karmę pełnoporcjową, która może być podstawą diety, oraz karmę uzupełniającą, traktowaną jako dodatek lub przysmak.

Karma pełnoporcjowa a uzupełniająca – na czym polega różnica?

Karma pełnoporcjowa, nazywana też bytową, kompletną lub pełnowartościową, jest opracowana tak, aby w dziennej porcji dostarczać zwierzęciu energii i niezbędnych składników odżywczych w odpowiednich proporcjach. Można podawać ją jako podstawę codziennego żywienia, o ile odpowiada gatunkowi, wiekowi, aktywności i stanowi zdrowia pupila.

Karma uzupełniająca nie jest kompletna pod względem żywieniowym. Nazwa bywa myląca, ponieważ taki produkt nie musi niczego „uzupełniać” w diecie. Najczęściej pełni funkcję przysmaku, nagrody albo smakowitego dodatku. Nawet jeśli zawiera dużo mięsa i wygląda jak pełnowartościowy posiłek, nie powinna zastępować karmy pełnoporcjowej.

Podział ten dotyczy zarówno karm suchych, jak i mokrych. Pomyłki szczególnie często zdarzają się przy saszetkach i puszkach, ponieważ mokra karma uzupełniająca może wyglądać jak kompletny, mięsny posiłek.

Jak czytać etykietę karmy?

Informacji o przeznaczeniu produktu trzeba szukać na opakowaniu, a nie tylko w nazwie smaku, zdjęciu mięsa czy hasłach marketingowych. Wytyczne FEDIAF dotyczące znakowania karm wskazują na potrzebę jasnego oznaczenia, czy produkt jest pełnoporcjowy, czy uzupełniający. Przed zakupem sprawdź przede wszystkim:

• Określenie „karma pełnoporcjowa” – oznacza produkt przeznaczony do codziennego żywienia.
• Określenia „bytowa”, „pełna i zbilansowana” lub „kompletna” – mogą wskazywać na karmę, która dostarcza pełnego zestawu składników odżywczych.
• Określenie „karma uzupełniająca” – oznacza produkt niekompletny, przeznaczony jako dodatek.
• Zalecenia dotyczące ilości – zwłaszcza przy przysmakach i produktach o wysokiej kaloryczności.
• Grupę docelową – wiek, gatunek, aktywność oraz ewentualne wymagania zdrowotne zwierzęcia.

Typowym przykładem są tak zwane filetówki. Zwykle zawierają kawałki mięsa lub ryby w galaretce albo sosie, intensywnie pachną i są bardzo atrakcyjne dla kotów. Często jednak brakuje w nich części witamin, minerałów i innych składników potrzebnych do zbilansowania całej diety. Dlatego filetówka może być smacznym dodatkiem, ale niekoniecznie pełnoporcjowym posiłkiem.

Co grozi przy podawaniu karmy uzupełniającej jako podstawy?

Długotrwałe żywienie wyłącznie karmą uzupełniającą może prowadzić do niedoborów witaminowo-mineralnych i innych składników odżywczych. Z czasem może to odbić się na kondycji, masie ciała i ogólnym zdrowiu zwierzęcia. Sam wysoki udział mięsa w składzie nie gwarantuje kompletności karmy.

Problemem bywa też nadmiar kalorii. Przysmaki są często smakowite i łatwo podawać je częściej, niż wynika to z zaleceń. Przyjmuje się, że energia z produktów uzupełniających nie powinna przekraczać 10% dziennego zapotrzebowania kalorycznego zwierzęcia. Jeśli pupil ma chorobę, nadwagę albo specjalne potrzeby żywieniowe, ilość dodatków najlepiej ustalić z lekarzem weterynarii.

O czym pamiętać przed zakupem?

Krótka weryfikacja opakowania pomaga uniknąć pomyłki:

• Sprawdź, czy produkt jest pełnoporcjowy, czy uzupełniający.
• Jeśli to karma uzupełniająca, traktuj ją jako przysmak, a nie podstawowy posiłek.
• Wliczaj przysmaki do dziennej puli kalorii i trzymaj się limitu 10%.
• Dobierz karmę pełnoporcjową do gatunku, wieku i stanu zdrowia zwierzęcia.

Najprościej zapamiętać to tak: karma pełnoporcjowa żywi, a karma uzupełniająca urozmaica dietę.

Artykuł nie stanowi porady medycznej i powstał wyłącznie w celach informacyjnych. W przypadku choroby, nadwagi lub szczególnych potrzeb żywieniowych zwierzęcia skonsultuj wybór diety z lekarzem weterynarii.