Z którego żebra Adama Bóg stworzył Ewę?

Biblia nie wskazuje, z którego konkretnie żebra Adama powstała Ewa. W Księdze Rodzaju (Rdz 2, 21–23) mowa jest jedynie o „jednym z jego żeber”, bez podania strony ciała ani numeru żebra.

Co oznacza stworzenie Ewy z żebra?

Opis z Księgi Rodzaju nie przypomina anatomicznego sprawozdania. Jego sens wiąże się przede wszystkim z relacją między Adamem i Ewą. Mężczyzna rozpoznaje w kobiecie „kość z moich kości i ciało z mego ciała”, co podkreśla wspólne pochodzenie, bliskość i jedność ludzkiej natury.

W tradycji żydowskiej i chrześcijańskiej żebro stało się symbolem równej godności oraz wzajemnego dopełniania się. Jeden z midraszy wyjaśnia ten obraz w następujący sposób:

• Nie z głowy – aby kobieta nie miała panować nad mężczyzną.
• Nie ze stopy – aby mężczyzna nie traktował kobiety jako kogoś podporządkowanego.
• Z boku – aby oboje byli sobie bliscy i mieli równą godność.

Tak odczytany fragment mówi o jedności, ale nie o identyczności. Adam i Ewa pozostają różnymi osobami, które według tradycyjnej interpretacji są sobie potrzebne i wzajemnie się uzupełniają. Dlatego opowieści o żebrze nie należy traktować jako biologicznego wyjaśnienia różnic między płciami ani jako podręcznika anatomii. To symboliczny sposób przedstawienia więzi między kobietą i mężczyzną.

Co oznacza hebrajskie słowo „tsela”?

W hebrajskim tekście Księgi Rodzaju użyto słowa tsela. Tradycyjnie przekłada się je jako „żebro”, ale termin ten może oznaczać także „bok”, „stronę” albo boczną część jakiejś konstrukcji. Z tego powodu część biblistów zwraca uwagę, że polskie tłumaczenie nie oddaje wszystkich możliwych odcieni oryginalnego słowa.

Jedną z najbardziej nietypowych propozycji przedstawił biblista i językoznawca Ziony Zevit. Uznał on, że tsela mogło odnosić się do kości prącia, czyli baculum. Taka interpretacja nawiązuje do faktu, że kość ta występuje u wielu ssaków, ale nie u człowieka. Nie jest to jednak wniosek przyjęty w głównym nurcie biblistyki.

Teoria Zevita pozostaje kontrowersyjną hipotezą lingwistyczną. Krytycy wskazują na trudności językowe i brak wystarczających podstaw, by uznać ją za właściwe wyjaśnienie tekstu. W tradycyjnych przekładach oraz w powszechnej interpretacji nadal mówi się o żebrze, przy czym sam tekst biblijny nie rozstrzyga, z której części ciała należy rozumieć ten obraz.