Mitologia egipska

Death Guard w Horus Heresy – historia, jednostki, zasady gry

Napisał(a) 6 min czytania
Zardzewiały naramiennik pancerza wspomaganego Death Guard na tle zniszczonego, zamglonego pola bitwy w klimacie grimdark.
Grafika wygenerowana przez AI

W realiach Horus Heresy Death Guard to XIV Legion Astartes – formacja znana z niezłomności, surowej organizacji i bezwzględnego użycia broni chemicznej. W 30k nie są jeszcze sługami Nurgla ani demonami. To Space Marines pod wodzą Mortariona, którzy najpierw stali się jednym z najbardziej ponurych legionów Imperium, a później dołączyli do rebelii Horusa.

Od Dusk Raiders do Death Guard

Początki XIV Legionu sięgają Starej Albii. Rekrutowani stamtąd wojownicy nosili nazwę Dusk Raiders, nawiązującą do albijskiej taktyki ataków przeprowadzanych o zmierzchu. Nie byli legionem kojarzonym z przepychem, rozbudowaną heraldyką ani skomplikowanym zapleczem. Ich siłą była zdolność do walki w trudnych warunkach i utrzymywania tempa kampanii mimo braków zaopatrzenia.

Przełom nastąpił po odnalezieniu Mortariona. Prymarcha wychował się na toksycznym Barbarusie, świecie rządzonym przez potężnych władców o zdolnościach psionicznych. Życie w trujących oparach, nieustanna walka z wyniszczającym środowiskiem i bunt przeciwko tyranii ukształtowały jego pogląd na wojnę. Po objęciu dowództwa zaczął narzucać legionowi własny styl – pozbawiony ozdobników, odporny na cierpienie i gotowy działać tam, gdzie inne armie potrzebowałyby rozbudowanej logistyki.

Nazwa Death Guard pochodzi od armii, którą Mortarion prowadził na Barbarusie. Zmiana nie była wyłącznie formalna. Oznaczała przekształcenie legionu w narzędzie odpowiadające charakterowi jego nowego prymarchy.

Najważniejsze etapy tej przemiany można ująć w następującej kolejności:

  1. Dusk Raiders – XIV Legion prowadzi działania uderzeniowe, korzystając z ataków o zmierzchu i prostych, bezpośrednich metod.
  2. Wpływ Barbarusa – doświadczenia Mortariona wzmacniają kulturę odporności na toksyny, trudne środowisko i wyczerpanie.
  3. Powstanie Death Guard – po przejęciu dowodzenia przez Mortariona legion przyjmuje nową nazwę i bardziej jednolitą tożsamość.
  4. Herezja Horusa – XIV Legion opowiada się po stronie Warmastera, uczestniczy w masakrze na Isstvanie III i staje przeciw lojalistom.
  5. Oblężenie Terry – już po skażeniu przez Zarazę Niszczyciela Death Guard bierze udział w ofensywie na świat tronowy.

Wizerunek legionu wyróżniały proste, zużyte pancerze, niewielka liczba ozdób i praktyczne podejście do wyposażenia. Uszkodzenia po bitwie nie były powodem do wstydu. Przeciwnie, pokazywały, że wojownik przetrwał kolejną kampanię. W tej kulturze mieściło się także przekonanie, że Astartes powinien poradzić sobie z podstawową bronią, w niemal każdej atmosferze i bez wygodnego zaplecza.

Mortarion i Calas Typhon – źródła upadku

Mortarion był postacią pełną sprzeczności. Nienawidził władców Barbarusa, którzy wykorzystywali moce psychiczne do podporządkowywania sobie ludzi, a jednocześnie sam posługiwał się nadnaturalnymi zdolnościami prymarchy. Gardził zależnością od innych, lecz jego relacja z Imperatorem od początku była obciążona urazą.

Podczas walki z ostatnim władcą Barbarusa Mortarion nie zdołał dotrzeć na szczyt toksycznych gór. Imperator wkroczył w ostatniej chwili i sam pokonał przeciwnika. Dla Imperatora był to akt ratunku i zakończenie kampanii. Dla Mortariona stał się dowodem, że ponownie odebrano mu zwycięstwo. Ta rana pogłębiała jego nieufność wobec ojca i Imperium.

Horus potrafił wykorzystać tę niechęć. Mortarion nie przyłączył się do rebelii wyłącznie z powodów taktycznych. Widział w niej szansę na zerwanie z porządkiem, którego nie akceptował, choć ostatecznie podporządkował się innemu, znacznie bardziej niszczącemu wpływowi.

W tej historii ważną rolę odegrał Calas Typhon, pierwszy kapitan legionu. Ukrywał własne związki z mocami psychicznymi, mimo że Mortarion otwarcie potępiał psioników. Typhon wykorzystał kryzys lojalności i doprowadził do uwięzienia floty Death Guard w Osnowie. Legion został wtedy dotknięty Zarazą Niszczyciela. Wycieńczeni Astartes nie mogli pokonać choroby własną wytrzymałością, a Typhon poprowadził ich ku przyjęciu łaski Nurgla.

To właśnie ten moment oddziela Death Guard z czasów Herezji od ich wcześniejszej, jeszcze niezmutowanej postaci. W większości opowieści o kampanii na Isstvanie czy o walkach z lojalistami oglądamy przede wszystkim legion Astartes, który dopiero zmierza ku skażeniu. Nie należy automatycznie przenosić cech późniejszej armii Chaosu do każdego etapu historii 30k.

Jak Death Guard walczy w Horus Heresy?

W systemie Warhammer: The Horus Heresy – Age of Darkness Death Guard zachowuje tożsamość konwencjonalnego legionu Space Marines. Ich styl opiera się na posuwaniu naprzód pod ostrzałem, akceptowaniu strat i wykorzystywaniu broni, których inne formacje uznają za zbyt ryzykowne lub niehonorowe.

Ważne znaczenie ma legionowa nieustępliwość, często kojarzona z zasadą Relentless. Jej sens taktyczny polega na tym, że oddziały mogą skuteczniej prowadzić ogień podczas przemieszczania się. Nie czyni to z Death Guard armii szybkiej. Pozwala jednak utrzymywać presję i nie tracić całkowicie siły rażenia podczas marszu przez pole bitwy.

Drugim wyróżnikiem są bronie chemiczne i radiologiczne, w tym rad-weapons. Ich zastosowanie pasuje do doktryny atrycji: nie chodzi wyłącznie o jednorazowe zniszczenie celu, lecz o stopniowe wyniszczanie przeciwnika i odbieranie mu bezpiecznych miejsc. Wybierając ten legion, trzeba myśleć o kontroli tempa bitwy, ochronie kluczowych oddziałów i systematycznym wypychaniu wroga z pozycji.

Kategoria Horus Heresy, 30k Warhammer 40,000
Natura jednostek Legion Astartes, który pozostaje zasadniczo konwencjonalną formacją Space Marines Chaos Space Marines skażeni przez Nurgla i przemienieni przez długotrwałą korupcję
Główne narzędzia walki Broń bolterowa, ciężkie wyposażenie legionowe, toksyczne i radiologiczne środki rażenia Uzbrojenie związane z plagami, mutacją i nadnaturalną odpornością
Główna doktryna Powolny, konsekwentny marsz, atrycja i utrzymywanie presji ogniowej Rozprzestrzenianie skażenia, odporność wynikająca z korupcji i walka armii plagi

Nie należy traktować tej tabeli jako zamiany jednego kodeksu na drugi. Zasady mogą zmieniać się wraz z edycją podręczników i aktualizacjami, dlatego szczegółowe działanie konkretnych cech trzeba sprawdzać w aktualnych publikacjach do Age of Darkness. Najważniejsza pozostaje tożsamość armii: Death Guard nie wygrywa dzięki gwałtownemu manewrowi, lecz dzięki temu, że przeciwnik zbyt długo nie potrafi zatrzymać ich natarcia.

Co przeczytać o Death Guard w Horus Heresy?

Do poznania historii XIV Legionu najlepiej wybrać książki pokazujące różne etapy jego przemiany:

  • Flight of the Eisenstein – opowieść o Nathanielu Garro i lojalistach z Death Guard, którzy próbują ostrzec Imperium o zdradzie Horusa.
  • The Buried Dagger – powieść skupiająca się na Mortarionie, jego sprzecznościach oraz drodze legionu ku skażeniu przez Nurgla.
  • Mortarion: The Pale King – historia związana z młodością prymarchy, Barbarusem i kształtowaniem jego poglądów.
  • Black Books do Horus Heresy – źródło szerszego kontekstu wojskowego, organizacyjnego i kampanijnego dla XIV Legionu.

Dlaczego wybrać Death Guard?

Death Guard w Horus Heresy pasuje do gracza, który ceni surową estetykę, ciężką piechotę, broń chemiczną i planowanie oparte na stopniowym zużywaniu przeciwnika. To legion brudnej wojny, wytrzymałości i marszu prowadzonego mimo strat. Ich charakter najlepiej oddaje nie obraz nieumarłej armii z 40k, lecz widok Astartes w zniszczonych pancerzach, którzy nadal idą naprzód, choć pole bitwy dawno przestało być miejscem dla zwykłych ludzi.

Death Guard w 30k to przede wszystkim XIV Legion i tragedia Mortariona. Dopiero później stają się tym, co wielu graczy kojarzy z Warhammerem 40,000.

Czytaj dalej w tym dziale